مرکز توسعه کسب و کارهای دریایی (دانشگاه صنعتی امیرکبیر)

حضور دکتر سیدمحمدصادق امامیان در اجلاس گفتگوهای اقیانوسی در هندوستان

اجلاس بزرگ گفتگوهای اقیانوسی از 27 تا 29 اکتبر 2025 در هندوستان برگزار شد و پذیرای افراد برجسته‌ای از سرتاسر جهان از سیاستگذاران و رهبران صنعت تا دانشگاه‌ها و مجموعه‌های پژوهشی بود. این اجلاس یک برنامه بین‌المللی سالانه است که بر موضوعاتی نظیر اقتصاد آبی، لجستیک دریایی، بنادر، کشتیرانی، راه‌های آبی و اقتصاد اقیانوسی جهانی تمرکز دارد. برگزاری این رویداد بزرگ در هندوستان نشان از عزم این کشور برای نقش‌آفرینی موثر در اقتصاد اقیانوسی جهانی از طریق شبکه‌سازی بین ذینفعان توسعه دریامحور، جذب سرمایه‌گذاری و استفاده از ظرفیت‌های اقیانوس هند است.

دکتر سیدمحمدصادق امامیان، عضو هیأت علمی دانشکده مدیریت، علم و فناوری و مرکز توسعه کسب و کارهای دریایی، در این اجلاس به عنوان یکی از پنلیست‌های حاضر در نشست هندسه تجارت جهانی، ایجاد مسیرهای جدید از طریق چارچوب‌های نوظهور به سخنرانی در رابطه با چارچوب‌های همکاری اقتصادی منطقه‌ای پرداخت.

ایشان ضمن اشاره به تنش‌ها و محدودیت‌های موجود در جنوب جهانی و به خصوص غرب آسیا به تأثیر تحریم‌های یکجانبه ایالات متحده  بر ایران و چارچوب‌های همکاری جنوب-جنوب اشاره داشتند. در ادامه ایشان، توجه ویژه دولت ایران به توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر و به خصوص انرژی خورشیدی را نشانه‌ای از اهتمام ایران به رویکرد گذار انرژی دانسته و اثر تحریم‌ها بر عقب افتادن در توسعه صنعت نفت و حفظ سهم بازار نفت را به عنوان چالش‌هایی مطرح کردند که تلاش ایران برای پیدا کردن راهکارهای جایگزین را مضاعف کرده است.

دکتر امامیان با توضیح این موضوع که گذار سبز بی‌شک یک اولویت جهانی در صنعت دریایی است، موقعیت جغرافیایی و وجود نماینده ویژه رئیس جمهور در موضوع توسعه دریامحور را فرصتی دیدند که می‌تواند با چارچوب‌های همکاری‌ منطقه‌ای و معافیت از تحریم‌های ایالات متحده، زمینه به اشتراک‌گذاری ظرفیت‌های علمی و فناوری ایران با کشورهای منطقه و به خصوص هندوستان را در مسیر گذار سبز فراهم کند.

ایشان در پایان سخنان خود بر ضرورت اعتمادسازی و احترام متقابل برای شکل‌گیری همکاری‌ها تأکید داشتند و رویکردهایی نظیر نگاه‌های یکجانبه‌گرا و معامله‌گرانه ترامپ را مانع توسعه همکاری‌های جنوب-جنوب دانستند. بر این اساس، ایشان پیشنهاد دادند که به جای تکیه بر ابزارهای سنتی نظیر سوئیفت، همکاری‌ها در بسترهای مالی و بانکی منطقه‌ای تعریف شود تا ضمن بهره‌مندی کشورهای جنوب جنوب، ملاحظات امنیتی نظیر حریم خصوصی و اعمال سیاست‌های دیجیتالی فراهم شود.